Bekkenbodemreëducatie
Incontinentie

Ongecontroleerd urineverlies komt voor op elke leeftijd, het is dus geen normaal ouderdomsverschijnsel. Het treft zowel mannen als vrouwen, maar deze laatste zijn er wellicht iets gevoeliger voor, in het bijzonder na een zwangerschap of in de overgangsjaren.

 

Ongewild urineverlies is ook geen ziekte, het is een ongemak dat meerdere oorzaken kan hebben. Soms wordt het probleem zo hinderlijk dat de persoon in kwestie zich sociaal gaat isoleren, ook bij kinderen kan het sociaal aspect zwaar doorwegen wanneer ze geplaagd worden of uitgelachen wanneer ze in bed plassen of nog een luier dragen ’s nachts.

 

Bovendien wordt er vaak niet over gepraat uit schaamte. Jammer, want met de therapieën en hulpmiddelen die vandaag ter beschikking staan is er altijd wat te doen aan ongecontroleerd urineverlies. Eén van die therapieën is KINESITHERAPIE.

ALT NAME

De bekkenbodem

De bekkenbodem vormt een soort wand van spieren, bindweefsel, gewrichtsbanden en pezen die het bekken onderaan ondersteunen en afsluiten. Doorheen de bekkenbodem lopen de urinebuis, de endeldarm en bij de vrouw de vagina. 

 

De spieren van de bekkenbodem ONDERSTEUNEN de organen van het bekken nl. de blaas, de endeldarm en bij de vrouw de baarmoeder. Bij onvoldoende stevige bekkenbodemspieren kan bijvoorbeeld de baarmoeder of de blaas gedeeltelijk doorheen een opening in de bekkenbodem zakken, wat een verzakking genoemd wordt.

 

De bekkenbodemspieren zorgen voor de AFSLUITING van de urinebuis en de endeldarm. Ze zijn dus zowel belangrijk voor het ophouden van de urine als voor de controle van de stoelgang. 

 

Tenslotte heeft de bekkenbodem nog een SEKSUELE FUNCTIE.

 
Mogelijke oorzaken van incontinentie

Bij vrouwen moet de oorzaak meestal gezocht worden in een verzwakte bekkenbodem t.g.v. bevallingen, baarmoederoperaties, andere operaties in de onderbuik of hormonale veranderingen in de overgang.

 

Andere oorzaken zijn blaasinfecties, vernauwingen t.h.v. de urinewegen, een verzakking van de blaas en deze laatste dikwijls als gevolg van slechte plasgewoonten. Ook zenuwachtigheid, veel koffie, thee of alcohol drinken en het gebruik van sommige medicijnen kan de blaas prikkelen of stimuleren zich te ledigen.

 

Bij mannen boven de 55 jaar is de meest voorkomende oorzaak van plasproblemen een prostaat vergroting. Maar ook slecht functionerende sluitspieren, problemen met de bezenuwing van blaas en sluitspieren, suikerziekte, na een operatie of gebruik van bepaalde medicijnen kunnen het urinecontrolerend proces verstoren.

 

Op hogere leeftijd kan het blaasmechanisme wat onderhevig zijn aan sleet en wordt de blaasspier wat minder stabiel. Bij vrouwen kan de menopauze en tekort aan vrouwelijk hormoon ongecontroleerd urineverlies in de hand werken. Ook stoelgangproblemen en obstipatie, depressies en psychische problemen kunnen
een rol spelen bij incontinentie.

 

Bij kinderen gaat het meestal om een samenspel van verschillende factoren. Alhoewel sommige bedplassers ’s nachts meer urine produceren dan andere kinderen.

Emotionele spanningen en een mogelijke erfelijke factor kunnen ook een rol spelen.

Urineverlies overdag kan het gevolg zijn van een langzame blaasrijping of het kan ook een lichamelijke oorzaak hebben.

 
Verschillende vormen van incontinentie

Gemakkelijkheidshalve maakt men een onderscheid tussen 3 veel voorkomende types:

  •  Inspanning- of stressincontinentie: het urineverlies treedt op bij hoesten, niezen lachen of tijdens een lichamelijke inspanning waarbij we de buikspieren aanspannen. Dit type wordt vooral veroorzaakt door een verzwakte bekkenbodem en komt nogal eens voor bij vrouwen na een bevalling of na wegname van de baarmoeder.
  • Aandrang- of urge-incontinentie: bij dit type treedt vaak een plotse, niet te onderdrukken drang om te plassen op doordat de blaasspier ongecontroleerd gaat samentrekken. Vaak bereikt men niet tijdig het toilet. De oorzaak van deze vorm kan een blaasinfectie zijn of een vernauwing van de urinewegen. Soms vindt men geen duidelijke oorzaak. 
  • Gemengde- of mixed-incontinentie: veel mensen verliezen wat urine bij inspanning terwijl ze ook geregeld met een plotse,  sterke drang om te plassen geconfronteerd worden. Dus een mengeling van de twee vorige.
 
Hoe is de behandeling?

Het behandelingsprotocol bij ongecontroleerd urineverlies bestaat eerst en vooral uit een grondige ondervraging van de patiënt zodat de therapeut een goed zicht heeft op het individuele probleem.

Dan wordt de patiënt beknopt wegwijs gemaakt in de anatomie van de bekkenbodem en worden ook de functie en werking duidelijk gemaakt, alsook het verder verloop de behandeling.

Via manuele controle wordt de spierkracht van de bekkenbodem bepaald en aan de hand van deze resultaten wordt het behandelingsplan opgesteld.

De behandeling kan bestaan uit :

  • elektrostimulatie                  
  • stimulatie gecombineerd met bio-feedback
  • bio-feedback alleen en dit alles aangevuld met actieve oefentherapie en raadgevingen betreffende drinken en plassen.
  • Tot slot is ook het aandeel van de patiënt zelf niet te verwaarlozen, hij of zij wordt namelijk geacht de aangeleerde oefeningen dagelijks uit te voeren. Enige motivatie is dus wel noodzakelijk, maar oefening baart kunst!

KINOST bvba
Kwadeveldenstraat 25
2170 Merksem
T: 03/646.87.38
E: info (at) kinost.be